Keep Portland Weird!

19 September 2018, End of the Road

Vandaag staat de Historic Columbia River Highway op het programma. Het is een weg vol met watervallen en wij willen graag de Multnomah Falls en Bridal Veil Falls bezoeken. Helaas zijn er vele andere niet bereikbaar sinds de bosbranden hier hebben huisgehouden, helaas en erg zonde. Wij beginnen bij de afslag 22 om binnendoor naar de Multnomah Falls te rijden. Maar helaas is deze dus niet bereikbaar via de Historic Highway, we worden tegen gehouden door Closed, End of the Road borden. Dan leidt de omweg ons via afslag 31 van direct naar de parkeerplaats van de Multnomah Falls en er is plek genoeg, wat heel bijzonder schijnt te zijn.

Wat nog veel bijzonder-der is, is de waterval zelf van 186 meter hoog, wauwwwww. Het is niet voor niks de parel van de Columbia River Gorge. Met een kleine klim lopen we zelfs de brug op die alle foto’s altijd in 2-en deelt, schitterend. We maken uiteraard vele foto’s maar hier moet je gestaan hebben, en dat hebben we nu, cool.

Het vervolg is proberen om naar het uitkijkpunt te rijden via de One-Way Larch Mountain Road van 14 Mile die ons door Mt Hood Forest naar Elevation 4055 brengt om mooie vergezichten te zien richting Mt Rainier, Mt St. Helens, Mt Hood etc. En ook hier worden we verrast om na 12 Mile al slingerend door de Expedition omhoog te zijn gebracht wederom End of the Road bordjes te zien opdoemen, shittt. Gelukkig maakte de omgeving veel goed en dezelfde 12 Mile terug gaan gelukkig sneller.

Dan rijden we via het Crown Point/Vista House, waar we een waanzinnig uitzicht hebben op de Colombia River naar de Bridal Veil waterval. De hike is maar 1 Mile, maar wel met een hoogteverschil van 21 meter. Er wordt dan ook onderweg gretig gebruik gemaakt van de uitrust-bankjes, maar het was meer dan de moeite waard, wat een supermooie waterval weer.

Het vervolg rijden we terug richting Portland voor ons 2e deel van de dag. Eerst doen we een tussenstop bij de Washington Square Mall. Niet heel toevallig zit hier een Cheesecake Factory, waar we onze verlate lunch hebben gepland. En dat hadden we echt even nodig na de inspanning van de laatste hike dagen, het was weer ouderwets heerlijk.

We moeten dan nog een Mile of 15 overbruggen om in Providence Park te geraken. Deze geschatte 15 minuten duren 5x zo lang, na 75 minuten dwalen in Portland parkeren we dan eindelijk onze auto voor $20 om de hoek, pffff we zijn er. Het is gewoon altijd mega druk in en rond Portland, eigenlijk niet te doen.

Maar we hebben tickets voor de MLS wedstrijd tussen De Portland Timbers en de Columbus Crew. Nu is het natuurlijk niet toevallig maar de Timbers kleuren zijn groen en geel, en daar houden we van. Het is nog een echt oud stadion, waar je ook nog echt op de banken kan staan, mocht het nodig zijn. En dat is zeker nodig, we doen dit 3x want de Portland Timbers winnen met 3-2. De uit 5000 groen gele bestaande Timbers Army achter het doel maakt 90 minuten lang herrie en de groene en gele rookpotten maken er ook echt voor ons een soort thuis duel van en de koffie in de rust van Dutch Bros maakte het af. Dit was weer geweldig om mee te maken.

De terugweg is wederom afzien en komen we gelukkig weer ongeschonden in onze Staybridge aan waar ons internet explodeerde, KISS stopt ermee en begint aan de End of The Road, alsof het allemaal zo moest zijn vandaag…..

20 September 2018, Shoppen zonder Tax

We hebben hier ook nog een shopdag ingepland, en die hebben we echt effe nodig. Dit doen we in Woodburn bij de Premium Outlets. Aangezien we in de Staat Oregon zijn komt er geen Sales Tax bij , scheelt toch. Buiten winkeltje in en winkeltje uit doen we niet zo veel, alleen een Starbucks pitstop. Als alle tasjes in de achterklep staan rijden we nog naar de dichtstbijzijnde Walmart en hebben dan alles binnen voor het thuisfront, happy.

Van al dit shopgeweld krijg je honger en rijden we naar Outback Steakhouse in Tualatin, die moest ook nog worden afgevinkt. Heerlijk gegeten en helaas Is de terugtocht wederom druk druk druk en zijn we om 19.30 uur eindelijk weer in onze Staybridge Suites voor een avondje niks…….

21 September 2018, Portland

Het ochtend ritueel is weer als vanouds, 9 uur ontbijtuh en een half uurtje later pleituh…. We wagen ons voor de laatste keer in de wegen-jungle rond Portland. We rijden via de 405 richting centrum en parkeren de auto weer in de buurt van Providence Park. We kopen een dagpas voor de TriMet Max en de Streetcar, oftewel de tram en metro.

Onze eerste stop is het Pioneer Courthouse Square, waar het Visitor’s Center is . Hier krijgen we te maken met een zeer vriendelijke mevrouw, maar krijgen “To Much” info. We moeten keuzes maken en de eerste de beste keus van ChinaTown/Oldtown voelt niet echt lekker, we zien alleen maar zwervers, snel de andere kant op. Dan lopen we toch even binnen bij Powell’s Books, één van de grootse boekenwinkels van de wereld, we zijn geen lezers maar zijn er toch maar weer mooi geweest, cool. De omgeving is nog steeds niet echt fris en fruitig, dus besluiten we om naar het Washington Park te gaan, zeg maar het Zuiderpark van Portland maar dan ietsje groter!

Met de TriMet Max zijn we in 15 minuten bij de Oregon Zoo in Washington Park en nemen we de Free Shuttle Bus door het park naar de Rose Garden. Hier durven we het wel aan om wat donuts bij een Streetfood karretje te nemen waar Portland beroemd om is, heerlijk. Na dit Roosachtige bezoekje doen we weer de bus en metro rit maar dan andersom. We pakken dan ook nog een ritje mee met de Streetcar die ons naar het favoriete deel van de Portland Visitor’s Info mevrouw brengt, het North West district. Dit is inderdaad een beter gedeelte dan Oldtown, Downtown en het Pearl District bij elkaar met mooie huizen, winkels en restaurants.

Eenmaal op de terugweg met de Streetcar geven we Downtown nog een laatste kans om toch nog een Oregon aandenken te bemachtigen en bezoeken we Pioneer Place Shopping. Een schitterend Mall-achtig gebouw met allure en ook voor ons een Made in Oregon winkeltje. Uiteindelijk is alles toch nog goed gekomen en hebben Oma & Opa de ijskast magneet binnen en wordt ons Staten pronkrek ook weer aangevuld, nr. 34 is hierbij afgevinkt. De stad Portland zit een beetje vreemd in elkaar, dus we zijn het ook helemaal eens met de locale slogan “Keep Portland Weird”.

Op de weg terug maken we weer gebruik van HOV Lane en zitten we vandaag binnen een half uurtje bij Olive Garden met de menu kaart voor onze neus, lekker hoor……..

Advertenties

One thought on “Keep Portland Weird!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s