Olympic National Park

15 September 2018, Pacific Northwest Road Trip

Helaas is dan echt de Cruise alweer voorbij, een laatste ontbijtje en we verlaten de Eurodam om iets voor 08.50 uur als Groep Pink 2. Het gaat weer net zo soepeltjes als bij binnenkomst, de koffers halen, de douane perikelen en het shuttelen naar Downtown Alamo is in 30 minuutjes gepiept, wauwwww.

Met een big smile rijden we om half 10 de onvindbare garage uit met een Ford Expedition Limited, dit worden heerlijke Miles. Wederom hebben we ruzie met het Seattle wegennet voordat we op de 5 richting Edmonds dan bijna aan onze Pacific Road Trip beginnen. Eerst gaan we nog 2x de boot in, eerst gaat Den Haag de boot in en daarna gaan wij de Boot in naar Kingston. Het wachten duurde langer dan de overtocht want in een minuut of 15 zijn we aan de overkant. Nu gaan we dan echt op weg naar Port Angeles, ons eindstation voor vandaag.

We doen wat sightseeing in Port Townsed, waar we ook de local Farmers Markt bezoeken. We rijden langs Fat Smitty’s en door Downtown Sequim. Hier tappen we flappen bij de Drive Thru van Chase en plunderen we de WalMart.

Dan zijn het nog een paar Mile naar ons hotel, iets voor Port Angeles. Nadat we zijn ingecheckt rijden we even een rondje en belanden we bij Taco Bell voor een Limited Tripple Double Crunchwrap Box en doen we een bakkie bij de Starbucks in de Safeway. De rest van de avond is voor internet en de TV gereserveerd, alsof het vakantie is…..

16 September 2018, In de wolken

De ochtend is wat chaotisch doordat het hotel ons niet kan uitchecken. Wat blijkt Hotwire heeft maar 1 kamer betaald. Dus moeten we bellen bellen en nog eens bellen, en uiteindelijk na een 45 minuten krijgen we groen licht van het hotel en Hotwire en zijn we gevrijwaard……

Deze onverwachte hick-up zorgt ervoor dat we pas om 09.15 uur richting Olympic NP rijden. Als eerste rijden we naar het Visitor Center voor een Nationale Parken pas en de laatste updates. Helaas gaat morgen het geplande Hoh Rainforest bezoekje niet door, het gedeelte is gesloten tot 5 oktober, jammer. We krijgen verder goed advies van de Park Ranger ivm onze wensen van korte hikes.

We starten in de Hurricane Ridge Area, we rijden de Hurricane Hill Rd tot aan het Visitor Center. Onderweg stoppen we meerdere keren om van het uitzicht te genieten, en merken we dat het steeds kouder wordt als we hoger en hoger komen. Onze eerste korte wandeling is de Meadow trail en het lijkt wel of het vriest, we lopen nml. in de wolken. Het is werkelijk ongelofelijk mooi al die wolken partijen afwisselend met zon en een beetje regen, schitterend.

In het Hurricane Ridge Visitor Center nemen we een warme chocolade melk om op te warmen en rijden we weer dezelfde weg terug maar nu richting Lake Crescent. Bij de Lake Crescent Lodge doen we de Moments in Time Trail en hebben we een mooi uitzicht over het heldere blauwe water van het meer.

Dan maken we ons klaar voor de Marymere Falls Trail, die zeer werd aanbevolen door de Park Ranger. Het is wel 3 km lopen met flink wat hoogteverschil, maar Opa en Oma gaan ervoor. Het pad is waanzinnig mooi, het is ook een soort van Regenwoud dus het beetje regen dat valt hoort er ook gewoon bij. Uiteindelijk bereiken we via de steile trappen en een modderpad de 27 meter hoge waterval, wat is die geweldig. Inmiddels schijnt de zon weer door de bomen en lopen we in hetzelfde sprookjesbos terug, moe maar voldaan komen we aan bij de auto en hebben Opa en Oma een medaille verdiend, top.

We vervolgen onze weg richting Sol Duc, hier bezoeken we de Salmon Cascades. Weer een schitterende omgeving met vele stroomversnellingen waar de zalmen proberen tegen de stroom in omhoog te springen, erg gaaf.

En dan vinden we het welletjes, we gaan richting Forks. Hier slapen we een nachtje in het Pacific Inn Motel, en ziet er heel leuk uit. We krijgen hier nog echte sleutels van onze 2 kamers naast elkaar op de begane grond en parkeren we de Expedition voor de deur, leuk en lekker makkelijk.

We installeren ons in beide kamers, wordt er gretig gebruik gemaakt van de Guest Laundry, de Free WiFi en het koffiezetapparaat en gaan we om 19.00 uur opzoek naar eten. We doen niet moeilijk want er zit een local tentje hier op het parkeerplaats genaamd The In Place. Na de heerlijke locale Forks burger waren we weer binnen 1 minuut op onze kamer om de plannen voor morgen te wijzigen…..

17 September 2018, Roadtrippen

Inpakken en wegwezen is hier in Forks van toepassing, niet dat we blij zijn om te vertrekken maar er zit geen ontbijt bij. Dus een bakkie en een ontbijtkoekje doen wonderen deze zonovergoten ochtend.

Ons eerste stop is Ruby Beach, één van de mooiste stranden net buiten het Olympic Park. En het is bezaaid met stacks, oftewel drijfhout. We klauteren naar beneden over de gigantische stacks om bij het strand te geraken, maar dan heb je ook wat. Het water is laag, de rotsen staan er mooi bij, de zon schijnt volop en dus perfect om schitterende foto’s te maken. We zijn hier bijna alleen, wat een weelde. Na een uurtje strandjutten gaan we weer richting onze volgende stop.

Dit is Beach 1, en wederom een heel mooi strand met waanzinnig veel drijfhout. Dus na wat klauterwerk zijn we weer even helemaal alleen op de wereld, uhhh op het strand, geweldig. Vele foto’s later is het welletjes en is het tijd voor plan B.

Plan A was het Hoh Rain Forest, maar helaas, die is gesloten wegens werkzaamheden tot 5 oktober. Dus zijn we geadviseerd om het Rain Forest bij Quinault Valley te bezoeken en is dit uiteraard ons plan B geworden. We rijden de 101 south tot aan het Ranger Station in Quinault. Hier vragen we advies voor wat korte hikes, krijgen een map van het Quinault National Recreation Trail System mee en gaan dan op pad.

We beginnen met de Quinault Loop Trail. De loop trail is 1,6 Mile, maar dit keer wel met veel hoogte verschil. We lopen in een prachtig regenwoud, dit keer zonder echte regen langs de Cascade Falls en is ook weer erg mooi. We doen er op ons gemakkie 1,5 uur over en is weer gelukt.

Dan gaan we een parkeerplekje terug en doen we de verkorte Rain Forest Nature Trail. En sorry maar we vallen in herhaling, maar het is hier allemaal zo mooi, ongelofelijk. Daarom is al dat loop, klim en klauterwerk ook makkelijker vol te houden, top. We klauteren als laatste ook nog onder de weg door naar de Willaby campground waar we een prachtig uitzicht hebben op Lake Quinault. Dan zit het trailwerk erop en hebben we meer dan 7 km gelopen volgens de iPhone stappenteller, wauwwww.

We kunnen hiervan mooi uitrusten tijdens ons ritje naar onze slaapplaats in Ocean Shores. We rijden via de SR 109, oftewel de Hidden Coast Scenic Byway. En Scenic was die zeker, we rijden zelfs het Pacific Beach op met onze Expedition, echt gaaf.

Om 4 uur checken we in bij Het Quinault Sweet Grass Hotel, en om 5 uur zijn we weer onderweg. Nu gaan we al sightseeing-end opzoek naar voedsel net als de tientallen hertjes hier op de weg en in de middenberm die al voedsel gevonden hebben en gras staan te grazen, leuk om te zien maar gevaarlijk voor die beestjes. Wij vinden ook voedsel bij het plaatselijke Casino, en nemen wij een Buffet te grazen.

Op de terugweg rijden we het locale strand op en maken we een patriotische Sunset mee. Er wordt tijdens het verdwijnen van de zon in de zee hevig met de Amerikaanse vlag gezwaaid en dan is er weer een heel bijzonder einde gekomen aan een dagje Roadtrippen in the US of A.

Advertenties

4 thoughts on “Olympic National Park

  1. Man man man; we missen weer de foto’s geloof ik !!! Al zie ik het een beetje voor me, met die omschrijvingen ! De auto is weer fantastisch, goed geregeld. Dat wordt in ieder geval lekker touren 😉 ! Lijkt me echt een fantastische trip, goed voor elkaar !! Geniet er van !

  2. Wat een gaaf verhaal weer !
    Leuk om te lezen dat het zo fijn gaat !
    Knap van Theo en Corrie die toch maar klimmen en zo !
    Goed hoor 👍 gezellig zo met zijn viertjes!!!
    Groetjes uit Zoetermeer!!

  3. Theo, wat heb je het weer waanzinnig gaaf geschreven! Ondanks dat er geen foto’s bij zitten zie ik het voor me. Prachtig daar!
    En wat super knap van opa en oma al die hikes!

    Hmmmm Tacobell… ALTIJD lekker 🌯🌯

    Veel plezier verder

  4. Tjonge jonge , wat maken jullie allemaal weer mee.
    Theo en Corrie zijn jullie al een centimeter gekrompen van al dat lopen. Gaaf hoor! Hebben jullie ook foto´s gemaakt.
    Veel plezier met z,n viertjes.

    groeten uit Zoetermeer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s