Yes We Can……

Waar zullen we beginnen? Bij het begin dan maar. Zondag 28 oktober, om een uur 4 in de middag werd ook onze vlucht naar New York gecanceld i.v.m. de Superstorm Sandy en werd huize Goedies een waar commando centrum. De iPads en iPhones maakte overuren, maar na het uiteindelijke telefonische contact met de KLM werd onze trip serieus bedreigd. De KLM kon niks voor ons doen omdat we via Cheaptickets hadden geboekt ondanks dat die pas maandagochtend 09 .00 uur bereikbaar voor ons kunnen zijn . Helaas geen enkele medewerking van deze mevrouw aan de anderkant van de KLM lijn, onze nederlandse trots….. Meteen maar ons hotel en de autohuur voor de komende 2 dagen gecanceld, want dat halen we nu toch niet meer!

Maar ondertussen zagen we ook dat bij de KLM Facebook en Twitter werd ingezet als contact adres. En wonder boven wonder werd onze trikker-tweet na een uurtje door de @KLM opgepikt en werden we via deze socialmedia van de KLM wel geholpen. Na wat heen en weer gestuur van wat DM’s werden we uiteindelijk binnen het uur omgeboekt naar Chicago, en konden we weer opnieuw beginnen. Yess We Can….. wat een opluchting.

Mijn ouders gebeld dat we morgenochtend toch de rit naar Antwerpen kunnen maken, maar een uurtje later omdat we nu treintickets van 08.00uur hebben. De gecancelde autohuur weer gecanceld, en hopen dat dit zo is gelukt. Het BW hotel was echt al gecanceld bij Expedia en hebben we uiteindelijk om 22.00 uur weer opnieuw geboekt voor een paar tientje meer. Geslapen is er niet echt meer deze nacht en zo gaan we al aardig gesloopt ons avontuur te gemoet. Met wat vervelende verkeersopstoppingen in Belgie halen we onze treintickets om 07.45 uur op bij de internationale balie, mooi optijd dus……achteraf gezien! Hiervoor is ons vaste Amerika reisgezelschap van 5 gesplitst en gaan de 2 Rockers door….dit is een erg raar gevoel!

Dan de trein in voor een ritje van 2 uur en na wat gezwaai naar die hoge toren in Rijswijk komen we om 10.00 uur aan op Schiphol. Bij de KLM balie is er werkelijk helemaal niemand voor ons omdat dit 1 van de weinige vluchten is die wel naar Amerika gaat. En toch moeten we bij een zuil proberen in te checken wat nog lukt ook! Niemand heeft hier ook naar onze afgestempelde treintickets gevraagd, maar dat is tegenwoordig afgedekt door de nieuwe aangescherpte voorwaarden van de maximale 4 uur ophaaltijd in Belgie, en lijkt dus goed te werken. Dan ook maar gelijk gebruik gemaakt van de self scan paspoort controlle en ook hier gaan de poortjes automatisch open, so for so good!

Tijd genoeg nu voor een bakkie en wat winkeltjes en voor we het weten zitten we in het vliegtuig naar Chicago. Dit vluchtje duurt bijna 8 uur en zit vol met CSI/POI/House/Criminal Minds, Fish or Meat en de hoogtepunten van het WK 2012 en geen slaap, helaas. Dan hebben we in 45 minuten de approved stempel in onze paspoorten en hebben we de koffers afgegeven bij American Airlines, onze volgende vervoerder. We hebben dan nog 2,5 uur de tijd en gaan we bij uiteraard effe bij de Starbucks zitten. We kijken vooral Live beelden van Sandy die in aantocht is rond New York, en dat is echt geen pretje. En dan is het alweer 30 oktober in Nederland wat betekent dat Edith 45 is geworden, hieperdepiep hoera!!!!!!!!

Dan door naar K12 waar we heerlijk relaxt kunnen instappen, want dit vliegtuig is half leeg. We zitten lekker broodje breeduit voor de laatste 2.5 uur vliegen van deze reisdag, dachten we!!!! De pilot meld dan dat er een probleem is met de remmen en na iets meer dan een half uurtje werd het dan echt tijd voor een Plane-change. Iedereen er weer uit en hopen op een vervolg. Gelukkig waren er genoeg vliegtuigen over door Sa ndy en werd er een verse uit de hangar naar K15 gebracht en weer volgeladen met onze bagage. In dit uurtje vertraging heb ik Alamo en ons Best Western hotel laten weten dat we echt wel van plan zijn om te komen, maar niet meer vandaag……

Uiteindelijk wordt Edith dan boven Florida voor de 2e keer 45, als het ook hier in Amerika alweer 30 oktober is geworden, hieperdepiep hoera!!!!!! Om 02.00 uur staan we dan eindelijk bij Alamo waar alles in een nachttempo wordt geregeld. Het duurt hier ook weer een uur voordat we de startknop van onze witte Dodge Journey indrukken en de mevrouw bij de uitgang echt wakker moeten maken om ons weg te laten rijden richting onze slaapplaats. Om 03.15 uur zijn we eindelijk op onze hotelkamer en is de missie geslaagd, veilig in Miami geraken voor The KISSKRUISE!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

2 thoughts on “Yes We Can……

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s