2005 San Francisco – Los Angeles, het reisverslag…

A San Francisco B Mariposa C Yosemite NP D Lone Pine E Las Vegas F Bryce Canyon NP G Torrey H Moab I Kayenta J Grand Canyon Village K Bullhead City L Palm Springs M San Diego N Los Angeles

Reisverslag 2005 in PDF

Californié

6 juli San Francisco
Hotel: Staybridge Suites Airport
Weerbericht 62°F / 16°C

Vandaag is het dan zover: NAAR AMERIKA !!!!! Om half 7 de wekker, om kwart voor 8 stond de Taxi voor de deur, hierna Oma & Opa opgehaald, na uitgezwaaid te zijn door Ome Dick & Tante Dorry, ging voor ons de reis beginnen. We moesten binnendoor naar Schiphol, omdat er een file van 10 km op de A4 stond. Het inchecken verliep vlekkeloos, de koffers zagen we pas weer in San Francisco werd ons verzekerd…..Na 3 keer ons binnenste buiten hebben gekeerd i.v.m. douane controle gingen we aan boord om in luxe leren zetels naar Londen te vliegen, en vanuit hier met een 747 van British Airways rechtstreeks naar San Francisco.

British Airways

Hier kregen we een overlevingspakketje : oogkleppen, sokken, deken, tandenborstel, koptelefoon en een kussentje. In het entertainmentsysteem in de hoofdsteun voor je werd je op de hoogte gehouden van alle mogelijke info zoals de vliegtijd, vlieghoogte enz.enz. Je kon kiezen uit films als Robots, The Hitch, Harry Potter enz. enz. en/of Tv programma’s als Friends, Sport (FA Cup Football overzicht), dus genoeg om ons te vermaken. Eenmaal in Amerika verliep alles zeer vlotjes. De vriendelijke !!!! Douane ambtenaar die onze vingerafdrukken en webcam foto’s afnam en ons met allerlei papieren hielp wenste ons “A nice Holiday”. Inderdaad waren alle tassen (gelukkig) aangekomen, waarvan er een gecontroleerd was. Via de BART shuttle naar Hertz voor de Minivan. Ook hier waren we zo geholpen en konden we met onze Golden Ford Freestyle opzoek naar ons eerste Hotel. Natuurlijk ging dit (ondanks Neverlost) met horte en stoten en kwamen we aan bij Staybridge Suites San Bruno. Het is een schitterende suite met 2 slaapkamers en 2 badkamers en 3 TV’s. We konden meteen aanschuiven voor een Sundowner: vandaag Hamburgers….. Hierna opzoek naar een supermarkt voor wat dagelijkse boodschappen. Eenmaal weer terug op onze kamer ging het licht uit…. Maar hier was het pas 21.00 uur. We waren inmiddels zo’n 24 uur in de weer. Helaas werkt het internet niet, morgen even vragen ander kunnen we onze Site niet bijhouden. Dus dit eerste verslagje heeft een beetje vertraging…… Oh ja het weer valt een beetje tegen, harde storm, bewolkt en 16 graden.

7 juli San Francisco
Hotel: Staybridge Suites Airport
Weerbericht 68°F / 20°C

Vandaag heerlijk geslapen tot half 1 in de middag, Nederlandse tijd…… Hier is het half 4 midden in de nacht, dat begint goed. TV aan, en toen hoorde we van de aanslagen in Londen. Hier stond de San Francisco Politie ook paraat i.v.m. het gehele Metro/BART systeem wat hier is. Koffie gezet, plannen gemaakt voor vandaag, wij gaan met de Auto !!! En om half 7 zaten we al al kant en klaar aan het ontbijt. Hierna via de receptie ons internet probleem opgelost, het kabeltje moest IN de telefoon..oké! Verslagje op de site gezet….Kaylee even MSN-nen en hierna San Francisco in. Als eerste opzoek naar de AAA op de Van Ness, de amerikaanse ANWB om zoveel mogelijke info te verzamelen voor deze reis. Dit hebben we geweten… 3 heel dikke Tourbooks van allemaal verschillende Staten waar we door heen rijden, 12 plaatselijke Guide mappen van allerlei plaatsen die we bezoeken, heel veel tips, echt geweldig geholpen hier. Ook konden we hier al goedkopere tickets kopen voor de San Diego Zoo, dus die hebben we ook al. Toen op weg naar een parkeer plaats in hartje centrum, gevonden op Union Square via Neverlost (TRUUS). Gelijk naar de grote

San Fransisco Chowder

Disney Mega Store op de hoek en de eerste aankopen gedaan … door Kaylee van haar verjaardags-geld. Nu op zoek naar het draaipunt van de Cable-cars. Gevonden en hier was het erg druk, maar het wachten zeker waard. Echt gaaf zo’n ritje door “The Streets of San Francisco” helemaal tot het eindpunt: Fisherman’s Wharf. Hier is super gezellig met overal eet-tentjes en souveniers winkeltjes. Nu richting Pier 41 om onze via internet bestelde tickets voor de Alcatraz-audiotour van 04.15 pm op te halen. Lekker wat eten op Pier 39 en gekozen voor een San Francisco Chowder! Dit is een brood(je) gevuld met Soep, erg lekker. Geslenterd tot aan Ben & Jerry’s voor een ijsje en op naar de boten van Blue & Gold Fleet , Gate 2. Via een tochtje van zo’n 15 minuten kwamen we aan op Alcatraz. Hier de vele indrukken opgedaan van het gevangenen bestaan tot 1963 op de eiland….dit is echt speciaal. Eenmaal terug op het vaste land was het al weer half 7, naar Starbucks voor een lekker koele Frappuccino, heerlijk. Terug naar de Cable-cars voor de terug rit, dit is echt niet te lopen met al die heuvels. Toen de weg terug… Alles liep fout, TRUUS had kuren, hartstikke donker, niet weten waar we heen moesten, door rood gereden en dus aangehouden door de Politie met zwaailichten en al….. Ahhhhhhhhh, gelukkig was deze agent zeer behulpzaam (echt waar) en hielp hij ons weer op weg. Wat een ervaring. Oké we hebben het wel gehad voor vandaag en gaan lekker (uit)slapen en morgen gezond weer op….

8 juli San Francisco
Hotel: Staybridge Suites Airport
Weerbericht 63°F / 17°C

En ja hoor, nog steeds heeft de helft last van een Jetlag. 5 uur in de ochtend klaar wakker! Koffie gezet en het verslag bijwerken van gisteren dan maar en online zetten. Vandaag maar eens proberen om geen politie achter ons aan te krijgen. De 49 Miles Drive lijkt ons een goede optie om veel te kunnen bezichtigen. Helaas zijn de bordjes niet overal even goed zichtbaar en besluiten we maar om zelf te kiezen. Truus krijgt een tweede kans en we laten ons naar alle bezienswaardigheden rijden. Als eerste komen we langs het SBC Park : Home of the San Francisco Giants.

Golden Gate Bridge

Dit is echt een schitterend honkbal stadion en ons bezoekje meer dan waard. Hierna naar de Bay Bridge, de dubbeldekse brug die boven en onder een wegdek heeft. Mooie foto’s gemaakt en op naar het volgende beroemde plekje van S.F. : Lombard Street. Een hele steile straat waar we natuurlijk naar beneden gereden hebben met de auto, echt apart. Vanaf hier naar The Golden Gate Bridge, de meest gefotografeerde brug ter wereld. Wel, daar doen we graag aan mee. Hij is echt mooi en het weer was helemaal helder. Hierdoor konden we onze memorystickjes goed volschieten. En natuurlijk moesten we er nog overheen rijden en ook dat is een hele belevenis. Nu naar het beroemde uitkijkpunt over San Francisco: Twin Peaks. Wat een uitzicht, vanaf hier zie de hele skyline… Echt alweer supergaaf. Helaas was hierna gewoon alweer de dag voorbij. Dus vandaag een hoop gezien en ook de ritjes naar deze verschillende “attracties” waren een belevenis op zich. Alles is zo steil omhoog of omlaag, dit is echt een unieke ervaring, hier zou je spontaan wagenziek van kunnen worden, Oeps…. oma kon het niet meer binnen houden… Een combinatie van migraine en S.F. en de auto moest gereinigd worden. Nog wat boodschappen gedaan voor morgen en een koelboxje gekocht, want onderweg wordt het warmer en warmer. Hier is nog zoveel te beleven en/of te bezichtigen, maar helaas, San Francisco zit er nu op voor ons “en morgen gezond weer op” zullen we maar hopen.

9 juli Mariposa
Hotel: Best Western Yosemite Way Station Motel
Weerbericht 89°F / 31°C
San Francisco – Mariposa: 286 km / 178 mile

Onze biologische klok is nog steeds niet aan de Amerikaanse tijd gewend. Opa en oma 4 uur wakker en de rest rond half 6. Nou ja het is vandaag toch een reisdag, dan maar iets vroeger op pad. Kaylee kon nog lekker op Msn, en wij konden rustig inpakken. Eerst nog even van het Hot-breakfast genieten, uitchecken en richting Mariposa.

Hells Angel…..

We rijden weg met regenachtig en zwaarbewolkt weer en verlaten San Francisco via de CA92 die dwars door de S.F. Bay in het water ligt. Onze eerste echte rit van deze trip is dus 275 km. Het weer wordt onderweg steeds mooier en na ongeveer 125 km stoppen we bij een Rest area voor een pitstop. Hier is het al echt warm, wat een verschil met vanmorgen. We stoppen onderweg om wat foto’s te schieten van het landschap, en dit is pas het begin. We komen om 1 uur al in Mariposa aan, ondanks dat we pas om 3 uur mogen inchecken is er al 1 kamer gereed. Koffers uitladen en even dit stadje verkennen. Volgens Kaylee zijn we nu pas in Amerika. Dit is echt zo’n klein stadje dat regelrecht uit een film komt. Er staat een super mooie motor met biker voor een cafeetje, en vol bewondering vragen we of we er een foto van mogen maken. Kaylee wordt uitgenodigd door deze Biker om er op te gaan zitten voor de foto en na enig aarzelen durft ze dit. Echt gaaf. We besluiten om wat te gaan eten en hierna lekker bij het zwembad met Hottub te gaan zitten en pas morgenochtend vroeg naar Yosemite te gaan. Dit was een goede keus, heerlijk bij het zwembad genieten van het mooie weer en de omgeving. Terug op de kamer wilde we kijken of er nog leuke e-mails van onze site- bezoekers binnen waren gekomen: Helaas! geen aansluiting in de kamer. Bij de receptie vertelde ze dat we het wireless konden proberen maar dat dit niet altijd lukt in alle kamers en anders kunnen we in de lobby komen zitten waar wel een aansluiting zit. Bij ons lukte het dus niet wireless in de kamer, jammer. Terwijl we opzoek gaan naar een eettentje komen we midden in een openluchtconcert van Johnny Nobody….. de lokale bevolking zit hier in zelf meegenomen stoeltjes in het parkje te eten en gelijk te luisteren naar de muziek. Weer een unieke ervaring rijker eindigen we deze dag met de Familie XL Pizza bij de Pizza Factory.

10 juli Mariposa
Hotel: Best Western Yosemite Way Station Motel
Weerbericht 92°F / 33°C

Vandaag weer vroeg op pad gegaan om Yosemite Park te bezoeken. De weg er naar toe is al schitterend, dus dat belooft wat. We kopen bij de ingang de Nationale Parken Pas. Deze pas is 1 jaar geldig in alle Nationale Parken, waarvan wij er deze reis meerdere van zullen gaan bezoeken. Als eerste komen we El Capitan tegen, deze granieten rotsformatie is 2307 meter hoog, schitterend. Hier tegen over doen we de Bridalveil Fall Trail, een korte wandeling naar deze 189 meter hoge waterval waar het water echt naar beneden donderd. Hierna reden we naar Yosemite Village om de volgende wandeling te maken nml. de Lower Yosemite Fall Trail, werkelijk een unieke ervaring om zo dichtbij een waterval te staan. Vanuit hier staat Glacier Point op het programma. Dit is een op 1000 meter hoogte liggend uitkijkpunt over Half Dome en de hele vallei.

Yosemite NP

De weg hier naar toe is langer dan verwacht en terwijl we bijna boven zijn begint het benzinelampje te branden…. Oké de eerst volgende benzinepomp is voor ons. Eerst maar eens genieten van deze onvoorstelbaar mooie panorama views die je hier te zien krijgt. Hier krijgen de memorysickjes weer op hun donder… wat een foto’s kan je hier maken. Nu de weg terug. Het lampje blijft maar branden en en de E wordt langzaam ingehaald door de benzinenaald, als dat maar goed gaat. De airco is al uit gezet en de miles vliegen om onze oren. Met samen geknepen billen wordt het warmer en warmer en proberen we zoveel mogelijk naar beneden te rollen zonder het gaspedaal te gebruiken. Eindelijk komen we na zo’n 50 mile een benzinepomp tegen. Dit overkomt ons geen tweede keer meer. Het vervolg van de rit rijdt een stuk aangenamer zullen we maar zeggen en zien we weer de hele mooie omgeving om ons heen. Nu gaan we opgelucht naar de Mariposa Grove om een Trail naar de oudste levende sequoia boom ter wereld te lopen: de Grizzly Giant. Deze boom is 2700 jaar oud en bijna 64 meter hoog met aan de onderkant een doorsnee van 9 meter, echt groot dus. Helaas is de weg voor gewoon verkeer ernaar toe gesloten, en gaan we met de gratis Yosemite Shuttle Bus die er natuurlijk wel naartoe mag. Ook weer een leuke ervaring. Helaas zit deze dag na deze wandeling in Yosemite er alweer op, veel gezien en ook heel veel niet, voor de volgende keer dan maar!!!! Op de terugweg stoppen we nog even bij Starbucks in Oakhurts voor een overheerlijke frappuccino, een puntenkiller!! dat wel.

11 juli Lone Pine
Hotel: Best Western Frontier Motel
Weerbericht 97°F / 36°C
Mariposa – Lone Pine: 356 km / 221 mile

Vandaag hebben we de Tioga Road bedwongen. Deze weg die dwars door Yosemite ligt is 9945 feet hoog en daarmee de hoogste weg van Amerika. Hier komen we weer langs zoveel verschillende plekjes, die echt onbeschrijfelijk mooi zijn. Hier zitten deze keer vele mooie Lakes tussen.

Sneeuw in Yosemite bij 36 graden (boven 0)

We komen op deze hoogte zelfs sneeuw tegen, die bij 36 graden (boven nul) gewoon blijft liggen. Dit levert leuke familie plaatjes op. Na dit geweldige park gaan we nu richting Lone Pine. Onderweg rijden we tussen de bergen in en stoppen we bij Lee Vining dat aan he Mono Lake ligt. Hier eten we wat en rijden we verder naar Independence, waar de sporen van Independence Day nog duidelijk te zien zijn. Hier tanken we meteen vol, voor de zekerheid !!!! Eenmaal aangekomen merken we pas hoe heet het hier is (dat belooft wat voor morgen). De ene helft gaat gelijk naar het zwembad en de andere helft gaat snel de nodige boodschappen doen om daarna ook snel het water op te zoeken. Omdat we geen zin hebben om vandaag een restaurant op te zoeken nemen we broodjes (en gebak) mee voor op de kamer, lekker makkelijk vandaag. We blijven lang hangen bij het zwembad waar nog een Nederlands gezin ligt die ook een rondreis aan het maken is. Hier kan je morgenochtend al om 5 uur ontbijten, om extra vroeg (koel) door de Death Valley te rijden. Morgenochtend maar eens kijken hoe vroeg wij op pad gaan om de ergste hitte te ontwijken en we richting Las Vegas rijden in Nevada.

P.s.
Elke middag kijken we er naar uit of er nog e-mails in onze richting zijn gestuurd, want ook wij vinden dit contact met het thuisfront erg leuk.

Nevada

12 juli Las Vegas
Hotel: MGM Grand
Weerbericht 112°F / 44°C
Lone Pine – Las Vegas: 375 km / 235 mile

Extra vroeg op dus vandaag: half 5! Om kwart over 5 zitten we aan het ontbijt en even voor 6 uur zijn we op weg naar Las Vegas. Death Valley is ons volgende Nationale Park. Hier is alleen geen bemande entree en is dus vrij toegankelijk voor iedereen die durft! Het wordt vandaag ongeveer 55 graden in Death Valley.

Death Valley

We hebben ons goed voorbereid, dus genoeg eten en drinken bij ons, mocht de auto het begeven. Niet dus. Het was een heerlijk dag waar we weer van genoten hebben. Onderweg veranderd het landschap om de paar mile. We komen ogen te kort, zo mooi is het. Het lijkt wel of we de enige zijn die Death Valley bezoeken, zo weinig mensen komen we tegen. Wel worden we geadviseerd om de airco tijdens bepaalde beklimmingen uit te zetten, dit om oververhitting va de motor te voorkomen. Dit doen we dan ook. Verder is het goed dat we er vroeg doorheen rijden zodat de extreme warmte gelukkig meevalt. Eenmaal uit de Death Valley, gaan we richting Las Vegas. De afstanden zijn dan wel groot, maar het rijdt zo relax hier en er is zoveel te zien dat het reizen absoluut meevalt. Eenmaal in Las Vegas aangekomen gaan we opzoek naar MGM Grand. Dit doet zijn naam echt eer aan, want dit is echt GRAND. De in/uit-checkbalie lijkt wel op een vliegveld, zo groot. Helaas zijn de kamers nog niet klaar, en gaan we even het hotel verkennen. Natuurlijk is er een Starbuck, nou dan weet je het wel. Omdat binnen de airco’s staan te blazen, is het verschil met buiten super groot. Het is vandaag ongeveer 44 graden en morgen ietsje warmer, zeggen ze. Toen de kamers klaar waren zijn we een dutje gaan doen, en daarna de STRIP op. Eten en mooie hotels bekijken en de kaartjes ophalen van Celine Dion. Alles was perfect geregeld en donderdag zitten we bij Cesars Palace in het Colloseum.

13 juli Las Vegas
Hotel: MGM Grand
Weerberict 114°F / 45°C

Onze zeer ruime kamers zijn op de 14e etage gelegen en connected met een tussendeur, wat super handig is. Helaas hebben we geen STRIP-view. Maximum Vegas is de slogan van MGM, en daar is niks aan toe te voegen. Wat een hotel. Een keur van winkels, restaurants, nightclubs en lounges en natuurlijk niet te vergeten al die gokkasten en speeltafels en 5 zwembaden, en als klap op de vuurpijl: Een Lion Habitat. Echte leeuwen in een Casino, het moet niet gekker worden.

Mirage Fontijnenshow te Las Vegas

Zaterdag is hier in MGM weer een Mega box-gevecht te zien tussen Hopkins vs. Tayler, helaas hebben wij dan Las Vegas al weer achter de rug. Hier is zelfs 24 uur in één dag te weinig om alles te kunnen zien. Vandaag gaan we maar eens bij een van de zwembaden de dag beginnen. Het was vandaag echt warm buiten dus verkoeling konden we wel gebruiken. We zijn hierna naar onze eerste Mall in Amerika geweest nml. de Las Vegas Outlet Mall. Grote merken als Nike, Levi’s, Dockers’s, Tommy Hillfinger , Allstars ect. ect. hebben hier grote Factory-winkels die meer dan de helft goedkoper zijn als in Nederland, echt niet normaal. Kaylee is natuurlijk weer de grote winnaar en kan tevreden naar huis. In de avond rijden we terug over de Strip wat echt een geweldige ervaring is. Al die lichtjes om je heen, echt kicken. We parkeren onze auto bij het hotel Wynn,de nieuwste aanwinst van Vegas en pas een paar maanden open. We willen de Piratenshow van Treasure Island bezoeken, maar helaas worden we bevangen door de warmte en moeten afhaken onder de show. Ze hebben het er zelfs op het nieuws over, er is warmte-record in Las Vegas dat stamt uit 1939: 115°F, en vandaag is het 114°F !! 45,6 °C, hebben wij weer. Eenmaal terug op de kamers komen we weer een beetje bij en maken we dit verslag.

P.s.
Helaas moeten we voor het eerst betalen voor High Speed Internet, en mochten wij geen Mega-klapper in het casino maken zullen we bij thuis komst een kleine bijdrage moeten vragen aan onze site-bezoekers.

14 juli Las Vegas
Hotel: MGM Grand
Weerbericht 114°F / 45°C

Uitgeslapen en fris en fruitig opgestaan, vandaag maar eens ontbijten bij Denny’s. Helaas hier moeten we in de rij wachten tot we aan de beurt zijn.En dat duurt nog even aan de mensen voor ons te zien. Dan maar naar Starbucks waar ze ook lekkere croissants en koffie hebben. Hierna de verkoelende winkels in.

M&M

We beginnen in een M&M Megastore, 3 etage’s met M&M spullen, onwijs leuk. Natuurlijk wordt hier het een en ander gekocht. Dan naar Everything Coca Cola. Dit is een waar paradijs voor ons en 2 etages hoog. Schitterende, supergafe, kicken spullen die je zelf bij Bennie’s Fifties niet ziet. Maar dan de helft goedkoper en dan nog eens in dollars. Hier gebruiken we voor het eerst onze Credit Card, nou dan weet je het wel!!!!!! Omdat het weer zo verschrikkelijk warm is besluiten de dames om naar het zwembad te gaan. De heren gaan naar een Giga elektronica winkel: FRY’S. Deze winkel is ongeveer 10x zo groot als een Mediamarkt bij ons. Ze hebben hier echt van alles, van software tot mega High Definition televisie’s, alleen vallen de prijzen een beetje tegen, en blijft het bij kijken. Na deze verfrissende uitjes, maken we ons klaar om naar Celin Dion te gaan. Eerst eten we in MGM wat bij Studio Wok, deze keer geen hamburgers dus. Dan naar het Colloseum at Ceasers Palace. Dit is werkelijk schitterend, en eenmaal binnen weet je niet wat je ziet. Dan de show: KIPPENVEL. Dit is echt een kick en supergaaf, wat een show. Weer een hoogtepunt van deze reis. Op de terugweg proberen we nog wat te winnen op de slotmachine’s, helaas blijft het bij deze 4 weken…….. Kaylee vind dit de mooiste stad die ze ooit gezien heeft, en wij kunnen ons daar iets van voorstellen. Bij het inpakken komen we er achter dat onze tassen al aardig vol beginnen te raken, als dat maar goed gaat……………

Utah

15 juli Bryce
Hotel: Best Western Ruby’s Inn
Weerbericht 92°F / 33°C
Las Vegas – Bryce: 390 km / 245 mile

Leaving Las Vegas, dat is waar we de dag mee beginnen. We verlaten de Strip en ruilen dit in voor natuurgeweld. Onderweg rijden we via Arizona naar de staat Utah. Hier moet de klok 1 uur vooruit. Bij St. George (what’s in a name) verlaten we de snelweg om een via een Scenic Byway ons volgende Nationale Park te doorkruizen, en wel Zion.

Bryce Canyon NP

Hier gebruiken we weer onze NP-Pas. En alweer is dit een erg mooi park, en maken we diverse fotostops. Na de extreme warmte van de afgelopen dagen gaan we nu volgens de weersberichten thunderstorms tegemoet. Hoe verder we rijden des te donkerder het wordt. En heel af en toe zien we de lichtflitsen ver voor ons naar beneden slaan, wat een heel mooi gezicht is. Vervolgens rijden we door naar onze overnachtings-bestemming in Bryce, nml. Ruby’s Inn. Hier is het bewolkt maar wel 33°C graden, echt lekker koel dus…. Aangezien we een uurtje verloren hebben komen we pas om half 4 plaatselijke tijd aan. Kaylee en oma zoeken het zwembad op en edith re-organiseerd de tassen- inhoud, zodat er de volgende keer 1 tas in de auto kan blijven (ja ja die met de gekochte spullen !!). Ook wordt er weer gretig gebruik gemaakt van de Laundry die hier aanwezig is. Echt schoon wordt de was niet, volgens de experts, maar het ruikt wel weer lekker. Voor onze deur is er weer een openluchtconcert, deze keer verzorgd het plaatselijke leger met alle toeters en bellen het optreden. We besluiten de dag met ons eerste Diner-Buffet in het restaurant van Ruby’s Inn. Helaas kunnen we niet internetten op de kamer, maar weer (gratis) in de lobby. Dus houden we na het eten alleen de site een beetje uptodate….

16 juli Torrey
Hotel: Best Western Capitol Reef Resort
Weerbericht 88°F / 31°C
Bryce – Torrey: 120 km / 75 mile

Half 5 ging de wekker in beide kamers, helaas deze was nog ingesteld door de vorige gasten. Verder slapen dan maar. Half 6 kregen we een wake-up call waar we niet om gevraagd hadden. Dat begint lekker vandaag. Het is schitterend helder en mooi weer. Om 10 uur rijden we richting Bryce, inderdaad een National Park.

Scenic Byway 12

We beginnen achterin het park, dan zijn alle viewpoints aan de rechterkant en dit is makkelijker met het parkeren. Bryce Point, Rainbow Point, Fairyland Point, Amphitheater en Natural Bridge zijn stuk voor stuk allerlei super mooie uitkijkpunten. Dit park staat bekend om zijn Hoodoos. Hele hoge smalle rotspartijen die ondanks de erosie, zijn blijven staan omdat dit van een hardere steensoort is. Dit is werkelijk alweer een indrukwekkend schouwspel. We nemen echt de tijd, om alles goed in ons op te nemen, dit is absoluut weer en topper in onze reis. Helaas duren alle wandel-trails in Bryce minimaal 2 uur en moet je echt bergbeklimervaring hebben, dus passen wij hiervoor. Hierna gaan we via de Scenic Byway 12 richting Torrey, onze volgende bestemming. Deze weg doet inderdaad zijn naam eer aan, en is werkelijk adembenemend. Onderweg slaat het weer om, en lijken we wel storm-chasers, we belanden midden in een thunderstorm met vele flitsen en regenbuien. Eenmaal weer voorbij al dit geweld kwamen we aan in Torrey, vlak voor Capitol Reef die we morgen doorkruisen. We hebben een schitterend gelegen hotel midden in de Canyon, met uitzicht op Capitol Reef vanaf onze balkonnetjes!!!!!! In de Hot Tub met Canyon View, komen we lekker bij van alle indrukken die we vandaag weer hebben opgedaan. Je kan het slechter treffen zullen we maar zeggen. In de lobby weer even de site updaten en de kijken of onze supporters nog e-mails hebben gestuurd en deze schitterende dag is alweer voorbij.

17 juli Moab
Hotel: Best Western Canyonlands Inn
Weerbricht 107°F / 41°C
Torrey – Moab: 250 km / 155 mile

Ja hoor, vandaag hebben de jonkie’s van dit gezelschap zich verslapen. Ietsje later dan gepland, zijn we op weg naar Moab. Vandaag doorkruizen we dus Capitol Reef, weer zo’n schitterend National Park. met z´n vele bezienswaardigheden. We komen langs Chimney Rock en The Castle typische rotsformatie´s die dus op hun namen lijken.

Capitol Reef NP

De afgelopen dagen hebben we al heel wat herten de weg over zien steken, maar vandaag moesten we er echt een noodstop voor maken. Iedereen overleeft deze actie, incl. het hert. Ook zien we vele kleine Utah prairie hondjes de weg oversteken, deze lijken erg op eekhoorntjes. Via alweer een Scenic Byway en de I 70 komen we zo´n 155 mile verder en 10 graden warmer, Moab binnen. Hier zit leven in het stadje dat aan de Colorado grenst. We hebben weer een schitterend Best Western Motel met een mooi zwembad en een overdekte Hot Tub uitgekozen. Eindelijk weer eens WiFi op de kamer, dus Kaylee kan weer MSN-nen en regelmatig onze e-mails checken. We boeken hier alvast voor dinsdag een Full Day Combo excursie, een halve dag met een 4×4 door het achterland van Moab rijden en een halve dag met een Jetboat over de (kalme) Colorado varen. Je kan het hier zo gek maken als je zelf wilt, wil water rafting enzo, maar wij kiezen voor “An ideal trip for families and seniors!”, volgens The Moab Adventure Guide. Hierna hebben we weer heerlijk gebruik gemaak van het zwembad en een beetje liggen bakken, letterlijk en figuurlijk. Het lijkt wel of we nog steeds in een nieuwe aflevering voor National Geographic zijn beland, wat is het hier mooi. Ik begin vandaag al aan mijn 4e DV-bandje, en moet dus op zoek naar nieuwe. Door de meegenomen laptop hebben we gelukkig geen opslag-probleem met de genomen foto’s, dit is echt ideaal. Gegeten bij Jay’s, een italiaans restaurantje dat stampend vol zat, errrrrg lekker. Hierna lopen we nog even door de Mainstreet die vele kleine indiaanse winkelstjes herbergt.

18 juli Moab
Hotel: Best Western Canyonlands Inn
Weerbericht 104°F / 40°C

Er was eens 15 jaar geleden……. Inderdaad, dit was een van de redenen om deze trip te maken. Geen gehos vandaag met de Mayor van Moab, maar gewoon een bezoek aan Arches National Park, veel leuker dus.

Arches NP

In deze omgeving incl. Canyonlands National Park. zijn zeer veel filmopnames geweest, Rio Grande met John Wayne uit 1950, Indiana Jones and the Last Crusade van Steven Spielberg met Harrison Ford en Sean Connery uit 1988, Con-Air met Nicolas Cage uit 1996 en Mission Impossible II van John Woo met Tom Cruise uit 1999 zijn enkele voorbeelden van bekende films die hier zijn opgenomen. Arches staat vooral bekend om zijn gevormde bogen van steen, Arches dus. Om deze goed van dichtbij te kunnen bezichtigen, moet er flink gewandeld worden. Ondanks de hitte, lopen we vandaag verschillende trails. We bezoeken eerst Courthouse Towers en Balanced Rock. Dan komt onze eerste Sand Dune Arch, een korte trail met vele smalle doorgangen, en klimmen en klauteren we ons een weg naar deze Arch, en dit levert zeer mooie plaatjes op. Dan besluiten we om naar Broken Arch te gaan, dit is de langste trail die we tot nu toe hebben gelopen. De trail die we lopen is in een openvlakte en dus erg heet, hier komen we niemand tegen. we zijn er echt helemaal alleen. Dit geeft een onbeschrijfelijk gevoel als je zo dicht bij staat, Supergaaf. Veel foto’s gemaakt. Hierna naar het einde van het park gereden om Devils Garden te bekijken. Helaas hadden we door de vele trails die we gelopen hadden geen tijd meer om ons volgende park te bezoeken die op ons lijstje stond, Canyonlands NP. Deze is voor de volgende keer dan maar…… We nemen nog een verfrissende duik bij het hotel en besluiten de dag bij Eddie McStiff’s, Moab’s Oldest Legal Brewery and restaurant met een overheerlijke Steak.

19 juli Moab
Hotel: Best Western Canyonlands Inn
Weerbericht 106°F / 41°C

Vroeg op vandaag, want om half 8 worden we opgehaald voor onze Full Day Combo trip in Moab. Eerst gaan we met de Jetboot de Colorado op. Wat een kick is dit. Zo laag op het water met al die hoge, Wallstreet rotsformatie’s om ons heen. De ene rots is nog mooier dan de andere en dit is niet na te vertellen en moet je hebben ondergaan. Met een behoorlijke vaart varen we zo’n 32 mile de Colorado op. We passeren weer verschillende punten waar beroemde film-en reclame scene’s zijn opgenomen, zoals Thelma & Louise .

Colorado River

We varen langs Canyonsland NP, helemaal tot aan Dead Horse Point State Park. Hier is de beroemde Goosneck-bocht van de Colorado die je vanaf Dead Horse Point kan zien. Dus hier varen is werkelijk een unieke ervaring. We zien zoveel moois zoals fossiel afdrukken in de wanden van de rotsen, versteende bomen van miljoenen jaren oud, hier raak je niet over uit gepraat. Eenmaal aan land krijgen we een lunch en gaan we hierna op pad met een 4X4. We beginnen in het achterland van Moab, en gaan meteen de Dirt-roads op. Onze gids is een echte oude rot in het vak en wereldberoemd, Erick Bjornstad!! Deze heeft verschillende bergbeklim-guides op zijn naam staan. Hij weet zo verschrikkelijk veel, dat we ongelofelijk veel hebben opgestoken van deze rit. Hij leidt ons naar plekjes die echt onbeschrijfelijk mooi zijn. We vliegen omhoog en omlaag, van links naar rechts, van boven naar onder, maar we komen op plekjes…….niet normaal!!!! Wat een tour is dit, we bereiken ook nog Dead Horse Point State Park, en kijken nu op de Gooseneck Overlook, waar we vanmorgen nog gevaren hadden….echt supergaaf. Hier laat hij ook nog zien waar Tom Cruise aan de rotsen hing van Mission Impossible II, …..2 meter boven de grond!! Weten we ook weer en gaan hier bij thuiskomst eens goed naar kijken. Op de terugweg rijden we via de Long Canyon Road terug naar Moab. Maar eerst laat hij ons nog Dinosaurus afdrukken zien en Indianen tekeningen die op de rotsen bewaard gebleven zijn…. Dit was echt een “Once-in-a-liftime experience……… en dit vieren we weer bij Eddie McStiffs!!!

P.s.
Helaas hebben we waarschijnlijk 3 dagen geen toegang tot internet op onze volgende lokatie’s, dus komen er geen update’s en/of e-mail reactie’s van onze kant. Zo gauw het kan laten we weer iets van ons horen……en updaten we de site weer.

Arizona

20 juli Kayenta
Hotel: Holiday Inn Kayenta
Weerbericht 100°F / 37°C
Moab – Kayenta: 275 km / 170 mile

Vandaag heerlijk ontbeten bij het zwembad, en daarna verlaten we MOAB, om naar Kayenta in Arizona te rijden. In Arizona winnen we er weer een uurtje bij.

US 163

Eerst rijden we langs Radio Shack voor nieuwe DV bandjes, want de 4e is inmiddels ook al weer vol en doen we boodschappen bij de supermarkt voor vanmiddag. Dan gaan we op weg om na ongeveer 100 mile te stoppen, bij het Goosenecks State Park(je). Deze tip hadden we van iemand van het Amerika Forum.
Hier heb je schitterende uitzichten vanaf 1500 ft. op de San Juan rivier die ook weer van die Gooseneck bochten maakt. Dit is echt zo’n parkje dat je moet weten anders scheur je er zo voorbij. Hier picknicken we heerlijk in de schaduw aan een tafel met afdakje met een super mooi uitzicht. Met mooie foto’s en een gevulde maag, rijden we verder naar Mexican Hat. Hier hebben we ook het rijk alleen en schieten we weer leuke plaatjes. Dan gaan we via de US 163 richting Monument Valley. De grote Butt’s zien we al van veraf aan komen, ook zien we steeds meer van die indianen-tentjes met hun “jewels” langs de weg staan. We rijden langs het park en zien vele Butt’s en schieten al mooie plaatjes. Nu gaan we richting de hoofdingang. Hier moet je met je eigen auto over de hobbelende rode grind wegen door het park rijden, of anders kan je met een Indiaan mee in een open truck zonder airco in deze hitte, voor beide combinatie’s passen wij en besluiten om verder te rijden naar Kayenta. Hier missen we voor het eerst ons hotel en keren na 10 mile weer om en eenmaal in de Mainstreet klonk het in de auto: “Hoe hebben we die kunnen missen!!” Eenmaal aangekomen is onze kamer nog niet klaar en hebben ze hier Navajo tijd. Dat betekenkt dat dit indianenstadje niet meedoet met de Arizona-tijd, en blijven de klokjes gewoon op half 4 staan. Dit hotel (Holiday Inn !!) valt een beetje tegen, zeker vergeleken met al die andere hotels die we al gehad hebben. Gelukkig blijven we hier maar 1 nacht. Hier is niet zoveel te beleven en wordt er een alleen een beetje gewassen en gezwommen. Een meevaller is dat we wel WiFi in de kamer hebben en kunnen we vandaag toch alles weer updaten en nog even onze e-mails checken en beantwoorden.

21 juli Grand Canyon Village
Hotel: Kachina Lodge Canyon View
Weerbericht 94°F / 34°C
Kayenta – Grand Canyon Village: 250 km / 155 mile

We verlaten Kayenta om vandaag 1 van de 7 wereld wonderen te bezoeken, en wel GRAND CANYON. We verblijfen zelfs midden in het park op de South Rim. Dit was het eerste hotel dat we boekten van deze reis, nml. 8 oktober 2004 18:01 uur. Omdat we dus vandaag wel een uur inlopen, komen we rond 11 uur aan bij de East Entrance van Grand Canyon NP. Hier is meteen Desert View, een mooi uitkijkpunt met een uitkijktoren. Hier staan we dan op 7438 ft./ 2267 m. hoogte.

Grand Canyon NP

Het is weer ontzettend mooi en vooral weer anders dan al die andere parken die we bezocht hebben. We gaan vervolgens naar Navajo Point, Lipan Point, de Tusayan Ruin, Moran Point en gaan dan heerlijk picknicken in het Buggeln parkje midden in een bos. We vervolgen onze weg en nemen nu Grand View Point, Mather Point en Yavapai Point stuk voor stuk weten we niet waar we moeten kijken en filmen of fotograferen. Het is zo indrukwekkend, dit kan je niet navertellen. Op film en foto’s komt dit nooit tot uitdrukking, helaas. Hier moet je hebben gestaan. Het wordt onderweg steeds bewolkter en zien verschillende buien zich aan de horizon ontwikkelen. Wij houden het gelukkig droog maar hierdoor is het wel heerlijk koel geworden. We rijden nu naar Grand Canyon Village om in te checken bij onze Kachina Lodge. Dit is weer een schitterende kamer met Canyon View, helaas geen internet en zwembad, maar daar zijn we hier niet voor gekomen. Er wordt besloten om alvast naar Tusayan te rijden om een bezoekje aan Papillon te brengen. Deze firma is de bekendste die Helicopter Tours uitvoerd boven de Grand Canyon. Hier is het komen en gaan van Heli’s en Vliegtuigjes. Iedereen zegt JA!! en we boeken de Imperial Tour met een upgrade naar ECO-Star voor morgenochtend 9 uur. Zo dat staat vast. Deze tocht duurt ongeveer 45-50 minuten. Dan vliegen we met de nieuwste, grotere en stillere helicopter die een groter raamoppervlak heeft en waarin we allemaal voorwaarts kunnen kijken. Dat wordt spannend!!!! Hierna eten we gelijk wat in Tusayan, en rijden dan terug naar de Village. Hier kijken we nog wat rond in de Market Plaza en gaan dan uitgeteld maar weer voldaan naar onze kamers. Helaas alweer een schitterende dag voorbij, maar morgen vliegen we boven de Grand Canyon………….

22 juli Grand Canyon Village
Hotel : Kachina Lodge Canyon View
Weerbericht 92°F / 33°C

Gisteren geboekt, vandaag vliegen…… We zijn er allemaal klaar voor en gelukkig het weer ook, strak blauw met hier en daar een wolkje. Om kwart over 8 checken we in bij Papillon. We worden allemaal gewogen en…….. te licht bevonden. Het valt dus wel mee, met al die hamburgers en frap’s. We worden in volgorde van gewicht ingedeeld, Kaylee en Edith voorin en de rest achterin. Nu gaat het echt gebeuren dus. We gaan recht omhoog en stijgen ver weg van de grond. Dit is echt supergaaf. We vliegen eerst een stuk boven het bos voor we de afgrond van de Canyon induiken…. wat een kick is dit. We volgen een stuk de Colorado die dus door de 446 km lange Canyon loopt. Wat een unieke ervaring is dit. Met deze Heli is het super comfortabel en krijgen we door een koptelefoon allerlei info over de Grand Canyon en ook nog eens in het nederlands. Op sommige stukken vliegen we dus echt IN de Grand Canyon, onbeschrijfelijk en ongelofelijk tegelijk. De rit duurt ongeveer 50 minuten, maar dit mocht wel de hele dag duren, zo relax is dit.

Grand Canyon uitzicht vanuit de helicopter

Eenmaal op de grond beseffen we dat het al weer voorbij is, niemand is hiervan ziek, zwak of misselijk geworden. Gelukkig hadden we gekozen voor de ECO-upgrade en hadden we allemaal een fantistisch uitzicht. Nog ondersteboven van dit avontuur, gaan we op weg naar Williams, voor alvast een voorproefje op het Route 66 gevoel van morgen. We beginnen bij Twister, een legendarische Souveniers-winkel annex Cafetaria. Dit is weer zo’n paradijsje voor 50’s en 60’s spullen en er wordt weer heel wat moois ingeslagen. Helaas (of gelukkig) kan niet alles in de koffers, anders wisten we het wel…. We nemen hier nog wel een Bananasplit Old Fashion Way, en is werkelijk heerlijk. We bekijken hier nog de vele oude traditionele shops, die er naast hun winkel ook nog eens een soort van museum(pje) op na houden, alweer erg leuk. Hierna rijden we weer terug naar onze Kachina Lodge’s en begint het steeds donkerder te worden. Vlak bij de entree van het park komen we midden in een wolkbreuk, niet normaal. Wat een verschil met ons weer tijdens de Helicopter-vlucht, gelukkig maar. We blijfen even op de kamer tot de rust weergekeerd is en gaan we weer de Rim opzoeken. Nu lopen we naar Bright Angel Trailhead waar we verschillende Condors zien vliegen, wat een erg mooi gezicht is. Deze zijn gemerkt en horen waarschijnlijk bij een Ranger die en verhaal staat te vertellen over Condors, ook toevallig!!!! We eten wat in het Bright Angel restaurant en lopen nog wat op de Rim. Helaas is het te bewolkt om de zon onder te zien gaan, maar met deze schitterende bewolkte lucht kunnen we ook wel afscheid nemen van de GRAND CANYON.

23 juli Bullhead City
Hotel: Best Western Bullhead City
Weerbericht 104°F / 40°C
Grand Canyon Village – Bullhead City: 370 km / 230 mile

“Get Your Kicks On Route 66” is ons motto van vandaag. We verlaten Grand Canyon om via Williams naar Seligman te rijden. Hier begint een nog authentiek stukje Route 66 dat ons tot in Kingman leidt. In Seligman bezoeken we de (TV) Barber shop. Deze Barber, Angel genaamd is al diverse malen op tv geweest, en zit lekker voor zijn winkeltje met zijn vrouw Vilma te keuvelen met iedereen die langs komt.

Route 66

Het is natuurlijk ook meteen een Giftshop : Delgadillo. En hier is het weer moeilijk om ons te beheersen. Wat een originele spullen hebben ze hier weer. Dit hele kleine stadje ruikt nog naar de fiftie’s en sixtie’s. Heel veel is nog “echt” in de originele staat. De mensen leven nog helemaal als 50 jaar geleden, werkelijk uniek om te zien. Het is moeilijk, maar we moeten door. Nu gaan we op weg naar Hackberry, hier is een nog heel bekend oud Gas Station. Hier staat een rode Corvette voor de deur en alweer is alles echt in origineele staat. Natuurlijk verkoopt hij geen benzine meer, en is de garage alleen nog om te bezichtigen. Ook hier is weer een Museum-achtig winkeltje met alles erop en eraan, Jukebox, bezinepomp, bar, sign’s, enz. enz. Hier is weer die unieke sfeer nog van vroeger. We gaan helaas weer verder en rijden de Route 66 helemaal tot aan Kingman. Hier verlaten we dit stukje historisch Amerika en draaien de I40 weer op. Zo die Kick hebben we erop zitten, en het waren echte Kicks On Route 66!!!! Nu richting Bullhead City aan de Colorado. Onze kamers zijn op de begane grond en vlak voor het zwembad. Hier maken we weer lekker gebruik van en gaan dan naar Laughlin, oftewel Little Vegas, voor ons avondmaal. We gaan vandaag weer eens voor een Diner Buffet, en wel bij Ramada Express, een hele grote hotelketen aan de Casino Boulevard. Na dit geweldige buffet lopen we nog wat door Hotels met Casino’s heen want buiten is het nu nog 37 graden. Helaas zit er in Amerika ook maar 24 uur in een dag want ook deze 18e vakantiedag zit er alweer op voor ons.

24 juli Bullhead City
Hotel: Best Western Bullhead City
Weerbericht 98°F / 36°C

Dit is de eerste dag dat we met zwaar bewolkt weer wakker worden. Als we naar ons ontbijt lopen in de lobby regent het zelfs een beetje. Vandaag beginnen we met ons vertier in de Outlett Center “Horizon” in Laughlin.

Hoofdprijs voor Kaylee

Genoeg winkeltjes om ons te vermaken. Van alles en nog wat wordt gekeurd en gewogen voordat de “Wallet” gepakt. Als we vervolgens buiten komen is het weer erg benauwd, en vluchten we naar Flamingo, weer zo’n groot Hotel/casino. Hier proberen we bij de $100.000 Winners Club te komen, maar helaas ook hier geen winst. Hoewel, Kaylee was de enigste die er met winst vandoor ging… De punten bleven komen, alleen kon je hier fantastische prijzen mee winnen. Zoals potloden, kauwgom, armbandjes, sleutelhangers en deze werden allemaal ingeladen. Vervolgens naar Riverside, het volgende Hotel/Casino. Dit is (nog steeds) in handen van de familie Laughlin, en het eerste Hotel/Casino dat hier stond. Mooi gelegen langs de Colorado, en hier bezoeken we een Oldtimer Show, de World’s Largest Watch Store! “The Watch Man” bekendt van vele TV programma’s(volgens de neon reclame). Ook bekijken we nog het oude Gokkasten Museum(pje) en gaan we hier alweer voor het buffet-diner in dit Hotel. Hier zitten we in het restaurant met Colorado View te eten. De ene Jetski na de andere razen voorbij, alsook de vele Water Taxi’s die je van het ene Casino naar andere brengen razen voorbij, zeer appart. Zoals ook, alsof het net lijkt of iedereen die hier komt, zijn eigen speedboot en/of Jetski’s bij zich heeft. Speciale parkeervakken voor deze auto’s met trailers zijn vaker regel dan uitzondering, bij de Hotel/Casino’s alsook gewoon bij het Outlett Center. En dit allemaal doordat de Colorado rivier hier echt voor het vertier zorgt. Terug bij het hotel nemen we nog en verfrissende duik, en drinken we nog een bakkie koffie op de kamer, internetten nog wat, kijken nog wat TV en ook dan is deze dag weer teneinde.

Californié

25 juli Palm Springs
Hotel: Best Western Las Brisas
Weerbericht 107°F / 41°C
Bullhead City – Palm Springs: 400 km / 250 mile

Om 8 uur laden we alvast de auto in, en het is nu al heeeeeeel erg warm. We tanken eerst even de auto vol en hierna ons zelf met een ontbijtje. Dan verlaten we Bullhead City. Dit plaatsje is groter dan we dachten nu we via de andere kant er uit rijden. We gaan nu richting Needles, alweer zo’n klein route 66 plaatsje. Hier rijden we weer echt een oud stukje 66 en nemen de 62 richting Twentynine Palms. Dit zijn (bumpy) wegen waar ik ongeveer 30 mile het gaspedaal niet aanraakt. Zulke lange wegen zijn dit allemaal vandaag en zo weinig verkeer is hier te vinden, midden in de Mojave Dessert…ongelofelijk. Hier willen we dan via Joshua Tree NP. naar Palm Springs rijden.

Road Closed

Willen….inderdaad, helaas is de afslag die wij moeten nemen gesloten, wegens Flush Floods. We moeten nu omrijden om via het Cottonwood Visitor Center het park in te gaan. Hier eenmaal aangekomen blijkt ook de hoofdweg door het park te zijn afgesloten, door alweer Flush Floods. Het heeft hier vannacht flink gespookt en er is dus zo verschrikkelijk veel water gevallen, dat zelfs deze Dessert er moeite mee heeft. Als enigste optie blijft over een Hike Trail bij Cottonwood Spring. We besluiten om dit te doen zodat we toch nog iets van dit park meekrijgen. Helaas zullen we dus niet de Trees waar het omgaat kunnen zien, maar een apart stukje woestijnachtig gebied. Het zand is inderdaad nog steeds vochtig en dat bij deze hitte. Halverwege blijkt dat deze Hike niet meevalt bij 40+, door een woestijn wandelen met deze temperatuur ga daar maar eens aanstaan. We zetten door en komen redelijk uitgeput bij de auto aan. Aan de picknick tafel komen we weer op adem en gaan op zoek naar ons volgende zwembad….uhhhh hotel. Dit blijkt een schot in de roos, en is werkelijk schitterend. Bij de balie wacht Kaylee een verrassing en krijgt hier post. Een kaart van Tante Mimi en Ome Michel en haar nichtjes voor d’r verjaardag, erg leuk vond ze dit. Precies om 3 uur deze middag Amerikaanse tijd is Kaylee hier jarig. We vieren dit in het zwembad en dat is wel apart. Ze is dus lekker lang jarig, zoals ze zelf zegt. We lopen naar Downtown om wat te eten en doen dit bij Ruby’s Diner, een fiftie’s restaurantje. Als afsluiting doen we weer eens Starbucks aan met een heerlijke frap, want die hadden we al veel te lang niet meer gezien…..

26 juli Palm Springs
Hotel: Best Western Las Brisas
Weerbericht 107°F / 41°C

Hieperdepiep Hoeraaaaaaaaaaaaaaaa…..vandaag is Kaylee dus echt Jarig en 11 jaar geworden in Amerika. We beginnen de dag met een heerlijk ontbijtje in de Breakfast-room. Dit is erg uitgebreid, er worden zelfs belgische wafels of een ommelet voor je gebakken. Vandaag zoeken we weer de koelte op van de Riverside Center , vele winkels en restaurants volgens de folder. Bij aankomst zitten alle winkels naast elkaar, en is er buiten dus geen verkoeling van de airco. Na ongeveer 4 winkels houden we dit voor gezien. Dit is niet leuk met deze temperatuur. We gaan lekker verder in de auto met airco Palm Springs verkennen. Schitterende resorts en clubs, de ene nog mooier dan de ander.

Zwembad Best Western Las Brisas

Ook is hier een soort autostrada, Mercedes, Jaquar, Bentley, BMW, Ford (Mustang) en natuurlijk is ook SUBARU hier aanwezig. Hier gaan Sr. en Jr. even naar binnen bij de Subaru-dealer voor de nieuwe B9 TRIBECA die hier net leverbaar is. Wat een auto en dan die prijzen, daar wordt je echt niet goed van. Deze komt toch waarschijnlijk niet naar Europa en is dus leuk om erin gezeten te hebben. We bestellen niks (past niet meer in de koffers) maar nemen wel wat folders mee, voor thuis. Dan krijgt Kaylee haar zin, ze is tenslotte jarig en gaan we vandaag langer dan normaal naar het zwembad, de enige echte plek waar je het een beetje kan uithouden hier. Zelfs bij het zwembad zijn vernevelaars die het je een beetje aangenamer moeten maken als je op je stoel ligt, wat een hitte hier… Dit gebeurt dus ook bijna overal op de buiten terassen, want zonder deze vernevelaars ga je niet voor je lol op een terrasje zitten. Palm Springs staat ook bekend om zijn AERIAL TRAM : 360° of WOW!. Hier wordt je van 2643 ft. naar 8516 ft. gebracht, met een kabelbaan die dus ronddraait, echt WOW! dus. We kopen Ride & Dine tickets, en gaan dus boven in de top gelijk eten. Hier boven is Mount San Jacinto State Park, een park die in zomer en winter voor vertier zorgt. We doen hier de Desert View Trail, mooie uitzichten en kleine klimmingen zitten in deze trail die helemaal door een bos gaat. Maar dit bij 20 graden koeler dan beneden is dit goed te doen. Hierna zijn we wel toe aan het eten en gaan in het donker weer naar beneden, wat ook een mooi gezicht is met al die lichtjes van Palm Springs. Beneden krijgen we weer de bekende warme deken om ons heen, en gaan weer vermoeiend maar voldaan naar het hotel terug.

27 juli San Diego
Hotel: Staybridge Suites San Diego Sorrento Mesa
Weerbericht 77°F / 25°C
Palm Springs – San Diego: 200 km / 125 mile

Tsjonge tsjonge… wat een hitte in Palm Springs. De straten zijn verlaten, want hier is het echt te heet. We ruilen vandaag gelukkig Palm Springs in voor San Diego. Bij het verlaten van Palm Springs rijden we door de San Gorgonio Mountain Pass met de beroemde Windmill Farm. Hier staan ongeveer 4000 windmolens die heel Palm Springs en de Coachella Valley van energie voorzien. Dus ietsje meer dan die 5 in Zoetermeer….

Windmill Farm

De I10 rijdt hier dwars door heen en links en rechts zie je alleen maar windmolens, erg leuk. We gaan de Perris Blvd. op en dit is een binnendoorweg die ons door Perris leidt, een erg leuk amerikaans stadje. Dan komen we via de I215 op de I15 en hier is het een stuk drukker dan we de laatste tijd gewend zijn. Even opletten weer bij de grote steden. We draaien de Mira Mesa Blvd. op want hier ligt onze volgende Staybridge Suites aan. Hier is het ook weer erg druk met allemaal verschillende winkelcentra naast elkaar. We zijn al om half 1 op onze bestemming, maar we mogen al in onze Familie Suite met 2 badkamers, 2 slaapkamers, een keuken en een woonkamer. Hier voelen we ons meteen thuis en wordt alles geinstallerd voor de volgende 3 nachten. Het is heerlijk weer, 25 graden en volop zon, veeeeeeeeeel beter dan vanmorgen. Kaylee gaat meteen op MSN, i.v.m. het tijdsverschil kan ze met een vriendinnetje (Sanne) lekker kletsen over alles en nog wat…. Wij gaan in de middag lopend nog wat winkels bekijken en Starbucksen. Onderweg gaan we toch maar de auto halen…. die afstanden hier daar verkijk je je echt op. Er worden weer op koopjes gejaagd….en ja hoor Kaylee wordt hier weer wijzer van. Terug in het hotel maken we gebruik van de Sundowner, broodjes, beleg, salad bar, chips, soda, en koffie en dit is erg lekker. Er wordt nog wat gezwommen en hangen nog wat voor de buis. Morgenochtend gaan we vroeg naar de San Diego Zoo, volgens vele de mooiste dierentuin van de wereld. We zijn benieuwd.

28 juli San Diego
Hotel: Staybridge Suites San Diego Sorrento Mesa
77°F / 25°C

Om 8 uur rijden we de parkeerplaats van het hotel af richting San Diego Zoo. We rijden vlotjes via een 7 baans !! autoweg naar het centrum van San Diego. Hier ligt het Balboa Park waar de San Diego Zoo gelegen is. We kunnen voor de deur gratis parkeren, dat is wel anders in Nederland, en moeten nog even wachten tot de poortjes opengaan. We hadden de tickets dus al in San Francisco gekocht bij de AAA, en deze geven ook nog eens recht op de volgende extra’s : Unlimited gebruik van de Guided Bus, Express Bus en de Skyfari Aerial Tram. We beginnen met de Guided Bustour, een ritje in een open dubbeldekker door het hele park van 35/40 minuten met een gids. Zeer informatief en zo zien we meteen het hele park in vogelvlucht.

San Diego ZOO

Hierna gaan we met de Skifari Aerial Tram, een kabelbaan dus, naar het einde van het park om daar vanuit te beginnen. Ze zijn er allemaal, apen, tijgers, leeuwen, ijsberen, nijlpaarden, panda’s, slangen, kangaroo’s, kamelen, olifanten enz. enz. teveel om op te noemen. Kaylee kan hier met een hoop dieren op de foto en daar maken we gretig gebruik van, want dit komt niet zo vaak voor…… Het is een erg mooi, schoon en groot park. Het is allemaal zeer ruim opgezet en overal zitten mensen om je de weg te wijzen of om vragen aan te kunnen stellen. De express bussen rijden door het hele park en er zijn 5 op en uitstap plaatsen. Erg makkelijk om grote stukken te overbruggen en wij kunnen hier ongelimiteerd gebruik van maken. Er zijn ook vele show’s en bezoeken er enkele. Het is vandaag ook erg warm in het park en we moeten goed en veel drinken. Je kan bekers kopen en deze voor 1 dollar overal in het park laten “refillen”, hier maakt iedereen gretig gebruik van en is erg makkelijk. Om 16.00 uur zijn we al 7 uur in het park aan het slenteren en aardig versleten. Het is inderdaad een schitterend park, helaas spelen meerdere dieren verstoppertje en zien we ze niet allemaal in volle glorie. Dus zeker een reden om nog eens terug te gaan naar World’s Famous San Diego Zoo. We houden het voorgezien en verlangen naar verkoeling van het zwembad. De avond wordt verder voor de buis gehangen en er worden alweer plannen voor morgen gesmeden…..

29 juli San Diego
Hotel: Staybridge Suites San Diego Sorrento Mesa
Weerbericht 77°F / 25°C

Vandaag wijken we af van de planning. We gaan niet naar Sea World, maar San Diego onveilig maken. We gaan als eerste naar La Jolla, het Beverly Hills van San Diego zal later blijken. Dit was een tip van de mevrouw van de AAA in San Francisco. We lopen wat langs de kust en het is hier echt prachtig. Helaas is het zwaar bewolkt, dus geen mooie plaatjes, maar een heerlijke temperatuurtje om aan seightseeing te doen. Hier is ook het begin van de 59-Mile Scenic Drive van San Diego. Hierdoor komen we weer op plekjes, echt schitterend.

Vliegdekschip

Helaas is deze deze 59 mile te veel van het goede om alles goed in 1 dag te kunnen bezichtigen. Als eerste rijden we nog wat door La Jolla en komen uit in het Soledad Natural Park. Hier staat en gedenkteken met allemaal foto’s van veteranen die in verschillende oorlogen gesneuveld zijn. Zoals in WO II en zelfs van de nog heersende in Irak. Duizenden foto’s met tekst, erg indrukwekkend. Hierna komen we terecht in Mission Bay. Op de Bayside Blvd. is het erg druk en gezellig, maar helaas hebben we alleen vandaag nog in San Diego. Dus verder naar de San Diego Bay. Hier komen we op de Harber Dr. en parkeren de auto en gaan de Boulevard op. De zon is inmiddels weer volop aanwezig en is het dus weer lekker warm. Hier is het Maritime Museum of San Diego gelegen. Historische schepen, zoals zeilschepen en ook een oorlogschepen. Er is vandaag zelfs een echt supergroot vliegdekschip “In Action” aanwezig. We zien veel bewaking, bemanningsleden die afscheid nemen en later zal blijken waarom. Ook eten we eens i.p.v. een Hamburger een Fish menu, we zijn tenslotte in een haven en dit is erg lekker. We gaan niet meer de 59-mile Scenic Drive volgen, hier is helaas echt geen geen tijd meer voor. Onze volgende missie is om naar Coronado te rijden via de San Diego Coronado Bay Bridge. De derde poging lukt…..applaus graag! Het is hier ook zo druk en 1 verkeerde beweging en je bent de klos. Dus na 2 verkeerde bewegingen en de hieruit voortvloeiende “Getto” bezoekjes rijden we opgelucht over de San Diego Coronado Bay Bridge. Dit is een Award Winning Toll Bridge, geopend in 1969. Tol hoef je tegenwoordig niet niet meer te betalen. 11,179 foot lang en 200 foot hoog zodat de grootste schepen er onder door kunnen. Alweer een schitterend ervaring. We parkeren bij het Coronada Tidelands Park en lopen een stuk op de Marine Way. Hier zien we een schitterende Skyline van San Diego en maken vele foto’s. Tijdens de terugweg over de brug zien we nu dus dat het vliegdekschip de haven uitvaart met begeleiding. Echt gaaf. We rijden nu terug voor de dagelijkse verfrissende duik. Onderweg stoppen we toch nog even om te Starbucksen en komen weer totalloss op onze kamer voor alweer de laatste nacht in San Diego. Ook hier kunnen we ons nog wel een weekje vermaken….. maar ja ….die dollars en die vakantiedagen raken op, helaas.

30 juli Los Angeles
Hotel: Staybridge Suites Torrance
83°F / 28°C
San Diego – Los Angeles: 220 km / 135 mile

Onze laatse “Move” van deze vakantie alweer naar Los Angeles. We rijden een stukje de I5 op en omdat het vandaag niet zo’n lange rit is, besluiten we om verder via de Historic Route 101 langs de kust te rijden. En dit was geen verkeerde beslissing. Helaas is het vandaag een cruisedag en geen terrasjesdag, dus we rijden vandaag alleen door de kustplaatsjes heen die we onderweg tegenkomen, en hebben we hier helaas geen foto’s van. Als eerste rijden we door Carlsbad. Hier is het lekker druk en het ziet er erg gezellig uit. Dan komen we in Oceanside, dit is een grotere badplaats en er is een Beach Games Competition aan de gang. Erg druk en overvolle parkeerplaatsen. Hierna vervolgen we de I1 en komen we langs Dana Point, ook hier geldt weer super gezellig, maar ja cruisingday….

Starbucks

Dan langs Newport Beach. Hoe dichter we bij Los Angeles komen, hoe groter en duurder alles lijkt te worden. De ene Hummer na de andere, Ferrari’s ,Mercedesen, BMW’s, Bentley’s, Rolls Royce’s hier komt geen einde aan. De havens worden ook steeds groter en dus de boten ook. Nu komen we Huntington Beach tegen en ook dit is weer superdeluxe. Tussen al dit pracht en praal wordt er ook langs de weg en voor de kust naar olie geboord, en staan hier gewoon olieraffinaderijen tussen de badplaatsen. We rijden bij Long Beach weer via de 710 naar I405 op zoek naar onze Staybridge Suites in Torrance. Het is niet het mooist gelegen hotel van de vakantie, maar we worden ook wel kieskeurig na 3,5 week Amerika. Deze lijkt erg veel op ons eerste Staybridge in San Francisco. Voor het eerst krijgen we niet wat we gereserveerd hadden. Er zijn geen “Non” Smoking kamers meer. We mogen even ruiken in 2 verschillende suites, en nemen de minst vervuilde….. Dan even kijken of we mailtjes hebben….doet internet het niet. Even naar de lobby om dit probleem te melden. Komen er 2 monteurs, helaas dit groeit boven hun pet. Terug bij de lobby krijgen we te horen dat we morgen kunnen wisselen van kamer, en dan meteen naar een “Non” Smoking Room…… met een internetaansluiting die het wel doet. Nog een keer verkassen dus, maar het is voor een goed doel, zullen we maar denken. We kunnen wel in de lobby internetten met een kabeltje en zo nog even het hoog nodige te versturen en te lezen, maar op de kamer is het toch een stuk handiger. Hierna gaan we nog even zwemmen en is ook nog de Hot Tub leeg. Dit moeten we even bij Starbucks verwerken, en ook dat is een reden. Maar voor morgen geldt Los Angeles Here We Come…..

31 juli Los Angeles
Hotel: Staybridge Suites Torrance
Weerbericht 83°F / 28°C

Vandaag The Road To Hollywood. Het is erg druk op de weg ondanks dat het vandaag zondag is. We beginnen op de I405 en dit is file rijden. We gaan er bij de Santa Monica Blvd. af en rijden richting Hollywood. Eerst rijden we Beverly Hills in en hier gaan we natuurlijk even huizen kijken. We kopen geen Star-Map om te kijken welke Star waar woont, want dat is echt aapjes kijken maar rijden gewoon een beetje in het rond, erg leuk. De meeste huizen zijn omringd door hekken en/of hagen maar je ziet dat hier de rich & famous van Amerika huist. Dan rijden we de Sunset Blvd. op om hierna de Hollywood Blvd. op te rijden. Hier proberen we om The Walk of Fame te vinden en bingo in 1 keer staan we ervoor. We parkeren de auto bij een Private Parking en betalen $10 voor de hele dag, niet duur dus.

The Walk of Fame

Dan het eerste souveniers winkeltje onderste boven keren, en ja hoor alweer een sleutelhanger met Kaylee erop. Die is binnen. Dan de vele sterren op de grond bekijken en de vele straat artiesten die hier kunstjes vertonen en waar je mee op de foto kan, uiteraard tegen betaling. Hier is ook het Kodak Theatre gelegen, een duur winkelcentrumpje met de uitkijk inde vertenaar het Hollywood Sign in de bergen. We lopen nog wat over de Hollywood Blvd. voordat we echt naar dit Hollywood Sign opzoek gaan. We hebben via Amerika Nedforum een route gekregen die ons heel dicht bij deze letters moet brengen. We moeten wat hindernissen nemen en gaan hier alweer een luxe wijk met Private Security in met vele kronkelstraatjes. We komen bij het kleine grasveldje aan en hebben hier een prachtig uitzicht op het Hollywood Sign, en echt heel dichtbij. Dit moet je weten, anders kom je hier nooit. We maken wat foto’s en gaan weer terug richting Torrance. Tijdens de terugweg is het zo ontzettend druk met auto’s, dat we niet wisten dat er zoveel auto’s samen op de weg konden, niet normaal. Het rijdt gelukkig wel allemaal gewoon door, dus we staan niet stil. Bij het hotel aangekomen volgen er alsnog zware onderhandelingen zodat we vandaag alsnog kunnen verhuizen naar een “Non” Smoking Room met internet. En inderdaad van de 3e etage naar beneden en van beneden naar de 3e etage van een ander gebouw met al onze zooi is geen pretje. Maar het ruikt heerlijk en we hebben internet……Yesssss. De dag eindigd voor de buis en morgen vroeg naar Universal Studio’s.

1 augustus Los Angeles
Hotel: Staybridge Suites Torrance
Weerbericht 83°F / 28°C

Als eerste proberen we vandaag weer door de Los Angeles Verkeers Jungle naar Universal Studio’s te komen. En dit lukt in 1 keer, wat een mazzel. Het is echt weer ontzettend druk en doen over 30 mile dan ook meer dan een uur, maar om 09.15 uur zijn we er. Oke, volgens de planning stond Disney op stapel, maar Kaylee mocht kiezen…. en koos voor Universal Studio’s. Een klein beetje heeft de keus wel beinvloed dat we in Universal Studio’s een Front of Line Pass gingen kopen. Dit betekent dat we bij alle attractie’s via een VIP ingang naar binnen mogen en bij alle shows gereserveerde plaatsen krijgen. Klinkt goed hè. Dat was het ook.

Universal Studio’s

Nergens in de rij staan, overal zo naar binnen via aparte ingangen, dat wil toch iedereen. We hadden hier vaak over gelezen op alweer het Amerika Nedforum en ook al zit er een stevig prijskaartje aan, dat het dubbel en dwars waard zou zijn. Ondanks dat het dus erg druk was vandaag, was onze langste wachttijd: 0 minuten. Voor de meeste attractie’s was het toch gauw 30-40 minuten en dat maal het aantal bezochte attractie’s vandaag, tel uit je winst. We hebben alles gezien en gedaan wat er te doen en te zien was in het park. De Studio Tour doen we zelfs 2x, zodat we o.a. Jaws, King Kong en een compleet gecrasht vliegtuig van links en rechts goed kunnen bekijken. van Shrek 4D, Animal Planet Live, Fear Factor Live, Terminator 2: 3D, Van Helsing, Jurassic Park The Ride, Revenge of the Mummy, Backdraft, Special Effects, The Blue’s Brothers, Back To The Future tot en met de show van Waterworld allemaal hebben we het gezien vandaag en zonder deze Front of Line Pass hadden we dit nooit gehaald. Super Super Super, echt waar, alle atractie’s zijn schitterend. Het is moeilijk om dit te overtreffen, wat een special effects ze hier uit de kast toveren bij alle attractie’s en shows. We kunnen hier wel opsommen wat alle attractie’s en shows doen en/of laten zien, maar dan zijn we morgen en overmorgen nog bezig. Wat een Park!!! Een volgende keer naar Warner Bros of naar de Efteling dat wordt moeilijk….. We eten nog wat in Universal Citywalk, een opsomming van winkels, restaurants en bioscopen. Ook hier geld weer, groot, groter, grootst. Om 21.00 uur rijden we de garage uit en zijn dan bijna 12 uur hier in Universal Studio’s geweest, en dat voelen we wel ja. Dus op de kamer nog een bakkie, verslagje schrijven en duiken….

2 augustus Los Angeles
Hotel: Staybridge Suites Torrance
Weerbercht 81°F / 27°C

#@$%^&*()_)(*&^%$#@##@#$ Alweer onze laatste dag in Los Angeles. We gaan vandaag Venice Beach en Santa Monica bezoeken. We doen lekker rustig aan en wat later dan normaal rijden we naar de kust en doen dit weer via de L.A. Highway Jungle. We komen er weer zonder kleerscheuren vanaf en dat is al op zich echt knap. We parkeren de auto aan het begin van Venice Beach. Het foldertje schrijft : Welcome to VENICE BEACH, California : L.A.’s Unique Beach! En inderdaad uniek is het zeker.

Baywatch

Wat een artiesten, weirdo’s en zwervers lopen hier rond. Het strand is echt schitterend. Op de Venice Beach Pier wordt flink gevist. We zijn getuige van een heuse haaienvangst, en dit op klaar lichte dag… Zeer breed is het stand en de zee is echt super helder. Het is niet druk, het is tenslotte een gewone doordeweekse dag. Er drijven wat surfers rond die wachten op de perfecte golf die komen gaat. Echt zo’n strand van een Amerikaanse film, met alles d’r op en d’r aan. We zien vandaag ook nog dat er een film scene wordt opgenomen, en wel 10 keer over moet. Mr. Hasselhoff komen we niet tegen, zeker een vrije dag. Ook is Muscle Beach hier gelegen, een sportschool in de buitenlucht op de boulevard. Helaas word hier niet getraind. Er loopt ook een Bike Path van 26 mile tussen het strand en de boulevard en hier wordt gretig gebruik van gemaakt. Verder is het wel erg aan het verpauperen en leunt het nog erg op zijn naam, vinden wij. De oudjes van het gezelschap zaten er op deze laatste dag helemaal doorheen en moesten echt even gaan zitten om deze hele trip te laten bezinken op deze Venice Beach Boulevard. Hierna snel terug naar de auto en om verder te cruisen. We rijden een stukje verder naar Santa Monica en dit is veel van hetzelfde. Dus we toeren nog wat langs de Pacific Highway en komen uit op de Sunset Blvd. Deze rijden we helemaal tot aan de I405 en gaan dan terug riching Torrance. Hier bezoeken we nog wat laatste winkels, met uiteraard Kaylee weer als winnaar, voordat we naar ons hotel terug gaan. De koffers worden gepakt en alles past erin!!!!!! Er is ook wel veel leeg, op en versleten dus er was wat ruimte ontstaan. Dit was echt onze laatste hele dag van een maand in Amerika. Tsjonge tjsonge, wat is dat snel gegaan en we zijn nog lang niet uitgekeken hier. Nou ja morgen eerst nog maar eens een lange zit terug, dan onze jetleg verwerken, voordat we weer plannen gaan smeden…….

Zuid-Holland
Hotel: Thuis
3 – 4 augustus Zoetermeer
Weerbericht 64°F / 18°C

Vandaag moeten we echt Amerika verlaten. Geen hotelboekingen meer in het vooruitzicht, de auto moeten we inleveren en de vliegtickets staan op de datum van vandaag, tja en dan komen we niet ver meer. Het inleveren bij Hertz verloopt vlekkeloos en over onze “cracked window” doen ze niet moeilijk. Met een bus worden we vervoerd naar de luchthaven. Op LAX is het inchecken bij BA al begonnen dus snel in de rij.

The End….

Op dit ogenblik heeft onze vlucht 35 minuten vertraging en komt onze connected flight van Heathrow naar Schiphol in gevaar, en hopen we dat de vertraging niet groter wordt. Na het inchecken moeten we met onze eigen koffers naar de Screening Area om ze te laten checken. Als ze goed gekeurd worden, loopt een medewerker door de openbare vertrekhal !!!! met onze koffer en levert ze dan pas af bij British Airways. Lekker waterdicht controle systeem, maar niet heus. Dan eten we ons eerste en laatse McDonald’s Menu in de States voordat we de douane passeren. Bij de douane wordt mijn Laptop op rare en/of vreemde e-mails gecontroleerd en ze verzekeren ons dat de afzenders hier nog bericht van krijgen, dus supporters wees voorbereid. Daarna begint het grote wachten bij Gate 122 op onze Boeing 747 uit London. De vlucht duurt uiteraard veel te lang ondanks het entertainment-aanbod aan board en van slapen komt ook niet veel. Oma lijkt het verhaal wat spannender te willen maken en wordt na een tukkie misselijk wakker en dit gaat niet meer over, maar ze houdt het gelukkig wel droog. De overstap gaat bijna mis, als onze videocamera in London binnenstebuiten wordt gekeerd. Hierna moeten we nog met een bus naar een andere Terminal. Dan moeten we Gate 14 nog zoeken en deze staat al te knipperen met Last Call voor Gate 14. Naar Gate 14 is het nog 10 minuten lopen volgens de wegwijzers, dus rennend komen we gelukkig nog net op tijd aan en moeten meteen als laatste het vliegtuig in. Hier geen wachttijden meer dus, ook wel lekker. Na het bakkie koffie wordt de landing al ingezet en zijn we echt terug in Nederland. Met de Taxi worden we opgehaald om ons naar Zoetermeer te brengen en het hele feest zit er echt op.

Even nog wat algemene feitjes:

We hebben 3177 mile gereden oftewel bijna 5100 km, 6,45 GB foto-materiaal oftewel 2562 foto’s, meer dan 8 uur film-materiaal oftewel nog heel veel knip en plak werk!!!!, Ongelofelijk veel moois gezien, en om alles wat we hebben meegemaakt goed op ons in te laten werken zal “Goodies” The Movie nog wel even op zich laten wachten.

P.s.
Hierbij willen we iedereen bedanken die deze Semi Live Internet Soap mede mogelijk hebben gemaakt en vooral ook onze vaste supporters voor het volgen van onze website en voor de vele ontvangen e-mails/casino getallen/alle goede en minder goede adviezen/de vele “lul” verhalen/het verzorgen van het wel en wee van het thuisfront en natuurlijk voor de reeds ontvangen internet bijdrage´s!!! Onze speciale dank gaat vooral uit naar Dr. v.d. Kley …………….. you know.

Thanks everybody.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s